پروستات

پروستات

غده ی پروستات غده ای در مردان، زیر مثانه که مجرای ادراری از میان آن عبور می کند. بزرگی پروستات با فشار بر روی مجرای ادراری موجب انسداد در خروجی ادرار از مثانه شده که در صورت عدم درمان، عوارضی را بدنبال خواهد داشت. از نظر بالینی ۲۵ % مردان ۵۵ ساله و ۵۰ % مردان ۷۵ ساله علائم انسدادی ادراری دارند.

 

علل بزرگی خوش خیم پروستات

آنچه که تا بحال به اثبات رسیده، نقش سن و هورمون جنسی مردانه (تستوسترون) در بروز این بیماری می باشد.

هورمون استروژن که با افزایش سن در مردان روبه افزایش می گذارد نیز به عنوان نقش کلیدی مطرح شده و به اثبات رسیده است. نقش آن افزایش حساسیت سلولهای پروستات به تستوسترون می باشد.

ژنتیک، نژاد، چاقی دیابت، فشار خون بالا و چربی خون بالا هم در رابطه با بزرگی خوش خیم پروستات مطرح شده اند.

 

علائم بزرگی خوش خیم پروستات

این علائم بعلت اثر انسدادی پروستات در خروج ادرار و یا اثر غیر مستقیم آن بر مثانه ایجاد می گردند و شامل: تکرار ادرار، افزایش تعداد ادرار شبانه، سوزش ادرار، احساس ناگهانی دفع ادرار، زور زدن برای دفع ادرار، قطع و وصل شدن جریان ادرار، احساس عدم تخلیه کامل ادرار، قطره قطره ادرار کردن در انتهای ادرار، کاهش جریان و باریک شدن ادرار.

وجود خون در ادرار، بی اختیاری ادرار، عفونت های مکررر و بند آمدن (احتباس) ادرار هم می توانند از علائم این بیماری باشند.

عدم تخلیه کامل ادرار می تواند زمینه ساز بروز عفونت سنگ و احتباس ادرار باشد.

انسدادهای طولانی مدت با افزایش فشار داخل مثانه موجب افزایش ضخامت عضله و آسیب به مخاط مثانه شده که در طول زمان منجر به بروز انقباضات ناهماهنگ مثانه می گردند. با افزایش فشار داخل مثانه و کاهش ظرفیت حجمی مثانه ، فشار به کلیه ها منتقل شده و منجر به اختلال در کارکرد کلیه ها و در صورت عدم درمان، نارسائی کلیه می گردند.

 

تشخیص

شرح حال بیمار، معاینه پروستات، آزمایش ادرار، آزمایش عملکرد کلیه، PSA، سونوگرافی، بررسی پروستات از طریق مجرا (سیستوسکوپی) و یوروفلومتری (بررسی وضعیت جریان ادرار) راههای رسیدن به تشخیص این بیماری می باشند.

 

درمان

درمان این بیماران بر اساس سن، شدت علائم و وجود یا عدم وجود بیماری های همراه متفاوت می باشد.

یک سری اصول کلی وجود دارد که باید رعایت شوند:

– تخلیه به موقع و زود هنگام ادرار و عدم نگه داشتن ادرار.

– محدود کردن نوشیدنی های قبل از خواب.

– محدود کردن مصرف چای، قهوه و الکل.

– عدم مصرف داروهای ضد احتقان و آنتی هیستامین.

– ورزش و فعالیت بدنی مناسب.

– کنترل قند خون، چربی خون و فشار خون و پیشگیری از چاقی.

– دوری از سرما: سرما موجب افزایش احساس فوریت در ادرار کردن شده و حتی می تواند منجر به احتباس ادرار گردد.

 

درمان طبی

هدف از درمان طبی بازکردن مجرای خروجی می باشد. در بیمارانی که علائم شدید ادراری ندارند موثر است اما گاهاً می تواند همراه با عوارضی چون افت فشار خون، سرگیجه، اختلال در انزال و یا کاهش تمایل جنسی باشد. بطور کلی ۴۰ % بیماران به این روش درمانی پاسخ می دهند.

 

درمان های جراحی

– رزوکسیون پروستات از طریق مجرا (TURP) شایعترین روش درمانی جراحی (۹۵ %) موارد است. از طریق مجرای ادراری بخش های بزرگ شده پروستات تراشیده می شوند.

– عمل جراحی باز: این روش برای بیمارانی که پروستات های بسیار بزرگ یا سنگ مثانه به همراه بزرگی پروستات در نظر گرفته شده و از طریق شکاف جراحی در ناحیه پائین شکم بخش های بزرگ شده پروستات خارج می گردند.

 

 

مطالب مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *