مثانه

بی اختیاری ادراری

خروج بدون اراده ادرار بوده که در زنان شایعتر از مردان است. ادرار در هر لحظه از کلیه ها تولید شده، از طریق حالب ها، لوله هائی که کلیه را به مثانه متصل می کنند، به داخل مثانه هدایت می شود. مثانه نقش ذخیره کننده ادرار را داشته و پس از رسیدن به حجم مشخص از ادرار در مثانه، با انتقال پیام های عصبی از مثانه به مغز، شخص احساس ادرار کردن و پر بودن مثانه را می نماید.

سپس با ارسال پیام مغز و نخاع به مثانه و دریچه های ادرار، مثانه منقبض و دریچه های ادراری شل شده و عمل تخلیه ادرار صورت می پذیرد. هر گونه ضایعه و اختلال در فرایند فوق، می تواند منجر به بی اختیاری ادراری گردد. سن، وراثت، چاقی، حاملگی، زایمان، یبوست، یائسگی، مصرف سیگار و جراحی های ناحیه لگن می توانند منجر به بی اختیاری شوند.

 

انواع بی اختیاری

۱- بی اختیاری استرسی: شایعترین نوع بی اختیاری است. در این نوع، خروج غیر ارادی ادرار به دنبال سرفه، عطسه، زور زدن و هرگونه افزایش فشار داخل شکمی اتفاق می افتد.

۲- بی اختیاری فوریتی: خروج غیر ارادی ادرار به دنبال احساس ناگهانی و شدید به تخلیه ادرار می باشد، به طوری که قبل از رسیدن به توالت، چند قطره و یا مقداری ادرار از کنترل خارج می شود.

۳- بی اختیاری مخلوط: فرد ممکن است هر دو حالت بی اختیاری فوق را تجربه نماید.

۴- بی اختیاری سر ریز (ower flow): خروج ادرار به علت پر بودن مثانه و لبریز شدن ادرار از مثانه می باشد.

 

تشخیص بی اختیاری ادراری

– گرفتن شرح حال از بیمار و تعیین نوع بی اختیاری اهمیت دارد زیرا هر یک از انواع بی اختیاری درمان های خاص خود را دارند.

– معاینه فیزیکی

– آزمایش ادرار و بررسی عفونت ادراری

– سونوگرافی از مثانه، بررسی ظرفیت مثانه و حجم باقیمانده ادرار پس از تخلیه

– نوار عصبی مثانه یا یورودینامیک

– سیستوسکوپی: در موارد خاص جهت بررسی مجزا مثانه صورت می گیرد.

 

درمان

بی اختیاری ادراری یک علامت بوده که بعلت بیماری زمینه ای بروز می نماید یافتن علت زمینه ای در درمان اهمیت دارد اما بطور کلی در موارد خفیف با درمانهای داروئی جهت افزایش حجم مثانه و یا افزایش قدرت انقباض دریچه های ادراری سعی در درمان می شود.

ورزش های عضلات کف لگن با تقویت عضلات و افزایش مقاومت مجرای ادراری موجب بهبودی خواهد شد. پرهیز از مصرف نوشیدنی های مافئین دار، داروهای ضد افسردگی و آرام بخش و داشتن برنامه منظم دفع ادرار جهت افزایش تدریجی حجم مثانه، اقدامات مفید هستند. تزریق مواد در گردن مثانه دریچه خروج ادرار و یا بالا بردند گردن مثانه جهت افزایش مقاومت خروجی ادرار روشهای جراحی در درمان این مشکل می باشند.

مطالب مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *