بیضه

هیدروسل

هیدروسل (Hydrocele) تجمع مایعاتی است که در کیسه بیضه وجود دارند. کیسه بیضه، بیضه ها را نگه می دارد. هیدروسل ها می تواند در یک یا هر دو طرف کیسه بیضه رخ دهند و معمولا به کندی رشد می کنند. این اتفاق در نوزادان تازه متولد شده عادی است. این اتفاق همچنین در کودکان و بزرگسالان نیز رخ می دهد. دو نوع هیدروسل وجود دارد:

 

هیدروسل غیر مرتبط

وقتی کیسه به حالت عادی بسته می شود، اما بدن کودک مایع درون آن را جذب نمی کند، هیدروسل غیرمرتبط اتفاق می افتد.

هیدروسل مرتبط

هیدروسل مرتبط می تواند در هر سنی تشکیل شود اما در خردسالان و کودکان شایع تر است. این نوع از هیدروسل بزرگ تر و کوچک تر می شود. تغییرات اندازه با ایجاد جریان سیال از طریق یک لوله از شکم به کیسه بیضه ایجاد می شوند. این اتفاق زمانی رخ می دهد که لوله ای که باید بسته شود، بسته نمی شود. زمانی که فعال هستید ممکن است هیدروسل بزرگ تر شده و وقتی در حال استراحت هستید، ممکن است کوچک شود. هیدروسل ممکن است همراه با فتق رخ دهد. فتق زمانی است که بخشی از روده از سوراخ درون غشای شکم می گذرد.

 

علل هیدروسل

علت اکثر هیدروسل ها نامشخص است. هیدروسلی که در بچه های زیر یکسال بوجود می آید، به معنای باز بودن ارتباط شکم با اسکروتوم می باشد و قبل از یکسالگی و یا موقع تولد بطور طبیعی این ارتباط بسته می شود و هیدروسل خود به خود محو می گردد.

هیدروسلی که بعدا در طول زندگی بوجود می آید به علت ضایعه، ضربه و جراحی اسکروتوم یا ناحیه کشاله ران می باشد و ممکن است به علت التهاب یا عفونت بیضه یا اپی دیدیم بوجود می آید.

بیماری هیدروسل ممکن است ۱۰ درصد به علت سرطان بیضه یا سرطان کلیه بوجود آید. این فرم از هیدروسل در هر سنی بوجود می آید ولی بیشتر در سنین بالای ۴۰ سالگی بوجود می آید.

 

علائم بیماری

بیماری هیدروسل معمولا علامت خاصی ندارد و دردی ایجاد نمی کند. هنگامیکه هیدروسل بزرگ شود،یک یا هر دوی بیضه ها به ظاهر متورم به نظر می رسند و احساس سنگینی در بیضه فرد ایجاد می کند و راه رفتن فرد را با اشکال مواجه می کند. گاهی باعث درد، تورم و قرمزی پوست بیضه شده و باعث فشار در قاعده آلت می شود.

تورم ناشی از هیدروسل غیرمرتبط باعث تغییر اندازه نمی شود. یک هیدروسل مرتبط می تواند در طول روز بزرگ تر شود، و اگر به آرامی آن را فشار دهید، مایعی از کیسه بیضه به سمت شکم حرکت می کند.

تشخیص بیماری

تشخیص بر اساس معاینه بالینی می باشد. در معاینه بیضه، بزرگی آن قابل مشاهده است و پزشک از پشت بیضه نور به پوست بیضه می تاباند که به آن (TRANSILLUMINATION) گویند. این معاینه به منظور بررسی وجود توده در بیضه (سرطان بیضه) صورت می گیرد. وقتی نور به پوست بیضه تابیده می شود، مایع اطراف بیضه روشن می شود و وجود توده در این حالت رد می گردد. اگر توده یا سرطان وجود داشته باشد، نور از مایع رد نمی شود و مایع روشن نمی شود. تشخیص قطعی با انجام سونوگرافی بیضه می باشد.

 

درمان هیدروسل

بیماری هیدروسل معمولا خطرناک نیست و درمان زمانی صورت می گیرد که بیماری باعث ایجاد درد، اضطراب و خجالت شده باشد. در صورت کم کردن گردش خون بیضه نیز درمان باید انجام شود. اگر هیدروسل از نظر اندازه تغییر نکند یا کوچک شود، درمان ضرورتی ندارد.

تخلیه مایع از فرم های درمانی نمی باشد، چون اگر با سوزن مایع کشیده و هیدروسل کاملا تخلیه شود، مجددا عود می کند. روش استاندارد و رایج امروزه، باز کردن پوست بیضه و لایه های مختلف روی بیضه و تخلیه مایع و لایه ای که در آن مایع جمع شده است می باشد. دوره استراحت بعد از عمل ۲ روز بوده و عمل به طور سرپایی انجام می شود.

بیماری هیدروسل در افراد کمتر از ۶۵ سال نیازی به درمان ندارد، اما در افراد مسن تر نباید از نظر درمان بی توجه گذشت. کشیدن مایع فقط در مردانی که از نظر جسمانی ضعیف اند و قادر به عمل جراحی نیستند، باید صورت گیرد. اگر هیدروسل بزرگتر شود و موجب ناراحتی بیمار گردد، عمل جراحی هیدروسلکتومی باید صورت گیرد.

 

 

 

مطالب مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *